gulen

GÜLEN GÜNDÜZ YILMAZ

HİKAYEM

Gözeten Gülen

Kendimi bildim bileli “abla”ydım. Hem üç kardeşin hem de anne tarafından 7 kuzenin en büyüğü. İnsan sanırım kendisini kendi yapan hayat şartlarından bahsederken şikayet etme eğiliminde oluyor çoğu zaman. Ben de “abla” olmayı çoğunlukla ailemin bana yüklediği bir yük diye anlatırım. Daha kendim küçücük bir çocukken kardeşlerimin yaptığı yaramazlıklardan benim de sorumlu olduğum cendere duyguları ile. Tüm bunlar doğrudur da ama madalyonun öbür tarafında sanırım başka duygular, başka durumlar da oluşmuş. Olgunluk, anlayış, sakinlik, karşındakine yardımcı olma gibi konular da gelişmiş içimde.

Bu koruyup kollama duygusunu; “tüm insanlar iyi olsun, iyi hissetsin” istediğimi ve bunun için çabaladığımı sanırım bundan on yıl önce fark ettim, o da çevremdeki insanların bana söylemesi ile. Arkadaşlarımın, beraber çalıştığım ve yöneticisi olduğum olmadığım bir çok insanın hayatında bir iz bıraktığıma inanıyorum. Bana bazen “bu şirkette hatırımı sorup benimle ilgilenen tek kişi sensin” dediler, bazen de “olumsuzu müdürümden alıyorum da, bana olumlu geribildirim veren tek sensin”.

gulen-gunduz-ilkokulgulen-gunduz-seminer
Öte yandan pek sevilmeyen insanlarda da sevilecek yönler bulup onların görüşlerini anlamaya çalışmamın her zaman olumlu karşılandığını da pek söylemeyeceğim. Bana biraz şaşkınlık biraz da kızgınlıkla “Sen onu bile seviyorsun” diye söylendiği çok olmuştur.

Bir küçük parantez açıp şunu belirtmeliyim ki melek olduğumu iddia edecek değilim. Melek olma durumunu sevdiğimi bile söyleyemeyeceğim. Melek olma, bana göre kendini düşünmeme, fedakar olma gibi haller barındırıyor. Benim insan sevgim pek bununla ilgili değil. Ben önce ne istediğimi anlamaya, sonra diğerlerini anlamaya çalışmaya, ancak kavga etmeden anlaşılabileceğine, “kimsenin kimse için saçını süpürge etmesine gerek yok, ortak müşterekte buluşalım” durumuna inanıyorum

Yönetici Gülen

Bu düşünce yapım ile çok değil daha iki yıl önceye kadar işimde mutlu, başarılı, -ve hatta hadi itiraf edeyim- işini her şeyin önüne koyan bir insandım. Bilgisayar mühendisliği eğitimi almış, bilişim sektöründe çalışan bir satış yöneticisiydim. Öğrenmeye merakım, insan ilişkilerindeki ustalığım, sakinliğim bana başarı da sağlıyordu mutluluk da.

Bir noktada satışı kendim gerçekleştirmektense benim mentor ettiğim insanların yapması daha fazla mutluluk vermeye başladı. Sonra da insanlara doğruyu göstermek yerine onların kendisinin bulmasına gayret etmek… Ama giderek bir şeyler eksilmeye başlamıştı. Daha başka şeyler istiyordum.

Kendimi giderek aynı çember içinde dönen bir hamster gibi görmeye başlamıştım. Başka bir şeyler yapmalıydım. Ama bana çizilen yol o kadar netti ki, hem insanlar da kariyerimde geldiğim noktayı beğeniyorlardı. Korkularımdan sıyrılmam kolay olmadı. Konfor alanınız herkesin “ne güzel bir yerdesin” diye adlandırdığı bir alan ise oradan çıkmanız kolay olmuyor. Yine de bir nokta geldi ki kendi yolumu kendim çizmeye karar verdim. Ve ne yapacağım ile ilgili hiçbir fikrim de yoktu.

Hayal kuran Gülen

Çocukluğum ile ilgili hatırladığım başka bir şey de sürekli hayal kurduğumdu… Duran Duran üyeleri ile nasıl tanıştığımı da büyüyünce evimin nasıl olduğunun da ayrıntılı hayallerini kurardım. Bu arada devlet lisesinde okuyan bir öğrenci olarak üniversite sınavında ilk 500’e girme, iyi bir üniversiteye girme hayalleri de kuruyordum. Hayallerimin hemen hepsi –Duran Duran’la ilgili olan hariç ;)- gerçek oldu. Fakat büyüdükçe hayal kurmayı unutur hale gelmiştim. “Yetişkinlikte hayaller yerini plana programa bırakmalıydı” yı öğrenmiştim. Artık hayaller kurmamalı; fizibilite çalışmaları, iş planları yapmalıydık. Ayrıca “çok uçmazsak” hayal kırıklığına da uğramazdık.

Koçluk yolculuğumla beraber hayal kurmaya da tekrar başladım. Önce ürkek ürkek, başkalarına anlatamadığım hayaller. Sonra baktım ki hayal kurdukça gerçekleşiyor, daha fazla hayal kurmaya başladım.

Koç Gülen

Kendi serüvenim beni değerlerime göre yaşadığım, hayallerimi gerçekleştirdiğim bir hayata taşıdı. Koçluk eğitimleri aldım, koçluk aldım, kişisel olarak değiştim, dönüştüm. Halen de hem değişmeye, hem öğrenmeye devam ediyorum..

Şu an ne mi yapıyorum? Hayaller kurabilmeleri ve o hayalleri gerçekleştirmeleri için hem bireylere hem de kurumlara yardım ediyorum. Benimle ortak değerleri taşıyan, benzer dönüşümleri yaşadığımız koç arkadaşlarımla beraber şirketlerin gerçek potansiyellerini gerçekleştirmelerine yardım ediyoruz.

gulen-gunduz
Hem bireylerin hem de kurumların kendilerini sınırlayan davranış kalıpları ve bakış açılarından sıyrılarak gerçek vizyonlarını ortaya koyabilmeleri için çalışıyoruz.

Değişim ve dönüşüm için tutkuyla hem çocuklara, hem yetişkinlere hem de kurumlara bireysel koçluk, kolaylaştırıcılık, grup ve takım koçluğu ve atölye çalışmaları sunuyoruz.